Mutsuzluk kader değildir, insanların mutsuz olmalarının nedeni hayatlarında her şeyin kötü gitmesinden kaynaklanmıyor. Tıpkı çok mutlu insanların hayatlarında her şeyin yolunda olmadığı gibi..
Bence mutsuz olmak bir yaşam biçimi, bir tercihtir ve bu seçim bizim yaşam şeklimizi belirler. Hayatta her türlü durumun varlığını kabul eden, “Benim başıma da gelebilir çok doğal” diyebilen insanların mutlu olma olasılığı daha yüksektir..
Çoğu zaman hayatında her şey kusursuzmuş gibi mutlu olduğunu söyleyebilmeli insan...
Öyle ki, ben artık bunu yapabilenlerdenim, artık kendime ve çevreme mutlu olduğumu söylüyorum, öyle de olmak istiyorum..
Çünkü gördüm ki, insanlardan şikayet ederek, onların hatalarını, bencilliklerini kafaya takarak yaşamını düzeltemiyorsan; ya klasik bir laf olan ''Onları olduğu gibi kabul edeceğiz'', böyle bir zorunluluğumuz yok, en azından ben öyle düşünüyorum.
Ya da bencil, egoları olan ve insanların hayatına saygı duymayanları hayatından uzaklaştıracaksın ki ben öyle yapıyorum...
Çünkü ben kendi adıma mutlu olmak istiyorum, mutluyum. Her şeye herkese rağmen mutluyum çünkü mutluluk Sevgi'ye çok yakışıyor, Mutlu Sevgi'yi çoook ama çook seviyorum:)))))))