Savaşın mantığını hayatım boyunca anlayamadım. Neyi paylaşamaz bu insanlar, bu öfke ve kin nedendir?? Savaşı yaşamayanlar savaşı ve oradaki çocukları sadece ekranlardan izleyip bir süre sonra unuturlar.

Oysa onlar hayatın neşe kaynağı, sessiz evlerin küçük melekleri, hepimizin çocuklarıdır. Griden ve siyahtan başka rengi tanımazlar, bahar gelmez topraklarına, güneş doğmaz evlerine. Ne kocaman elma şekerleri, ne de kaçıp oynayacakları sokakları vardır, düşleri yoktur yarınlara ait…

Ve o masum bakışlarıyla ne olduğunu anlayamadan veda ederler hayata. Halbuki bütün çocuklar özgür bir çocukluğu hak ederler.

Şu kocaman dünyayı paylaşamayan kin, çıkar, nefret dolu insanlar yüzünden bunları yaşamaktadırlar. Belki yanlış yerde doğmak tüm suçları. Fakat herkes gibi onların da tek amacı insanca yaşamaktır, bunu onların elinden almaya kimin ne hakkı vardır??

Bundandır ki rahat rahat nefes alırken, özgürce gezerken, yemeklerimizi çöpe dökerken, evlerimizde güvenle uyurken bu masum ve annelerinin güvenli kollarında büyümeye hakkı olan çocukları hatırlayalım ve hatırlatalım, unutmayalım...
Savaşsız bir dünya dileğiyle..