Balyoz ve Ergenekon davalarıyla ilgili kararların açıklanmasından sonra, şimdi gelelim bizim aklı evvellerin terör örgütü liderini kahraman yapma planlarına. Öcalan’ı kullanmaya devam edebilmeleri için serbest bırakmaları şart. Peki, halkın katil olarak gördüğü birini serbest bırakmak öyle kolay mı? Hiç de değil. O zaman çok güzel bir senaryo lazım.
PKK ile yıllarca canı pahasına mücadele etmiş askerleri tasfiye etmek için kurgulanan asrın iftirası Balyoz davası Yargıtay aşamasında. 5 Ağustos’ta Ergenekon davasında verilen kararlar da açıklandı. Öyle cezalar verildi ki ülkeyi temelinden sarstı. Bu ağır cezalar ve hukuksuzluk, kamuoyunda çok büyük bir tepkiye yol açtı. Tahminime göre uygun zaman geldiğinde, bu tertipleri yapanlar, bunların birer tertip olduğunu ifşa eden çeşitli belgeleri kamuoyuna yavaş yavaş servis etmeye başlayarak, halkta yükselen tepkiyi daha da büyütecekler. Daha sonra da bu tepkiyi bir af beklentisine çevirmeye çalışacaklar.
Haksız ve hukuksuz da olsa onaylanmış mahkeme kararlarından kurtulmanın tek yolu af beklentisi olacak. Zaten hapishaneler dolmuş, çoğu devlet tarafından mağdur edilmiş binlerce insan ve ailesi affı tek kurtuluş yolu olarak dört gözle bekliyor. Bu beklenti hükümetin af çıkarmasını kolaylaştıracak. Çıkarılan afla Öcalan’da serbest bırakılmış olacak. Böylece bizim aklı evveller, Öcalan’ı serbest bırakma karşılığında onu Kürt sorunun Türkiye lehine çözümünde güçlü bir aktör olarak kullanabilecekler.
PKK, Öcalan’a özgürlük taleplerini yeniledikçe, hükümet köşeye sıkışıyor. Öcalan’ın özgür kalması konusundaki senaryolardan biri de şu: ‘Öcalan’ın sağlık sorunu varmış gibi önce ev hapsine alınacak, daha sonra çıkarılacak genel afla özgür kalacak.’ Terör örgütü liderinin affedilmesi veya ev hapsine alınması Türkiye Cumhuriyeti Devletinin acizliğini ortaya koyarak vatandaşlarda zaten var olan aşağılanma duygusunu iyice arttırır. Bu duygu, vatandaşlarda çok derin yaralar açarak Kürt kökenlilere karşı kin doğmasına sebep olur. İşte bu derin yara ve kin, güvenlik kuvvetleri ile teröristler arasında yaşanan silahlı mücadeleyi halk arasına taşır. Bunun da anlamı Türk-Kürt çatışması olur. Ülkede böyle bir çatışma yaşanırsa, bu Güneydoğu’dan önce İstanbul, İzmir, Adana, Mersin gibi batı şehirlerinde olur...
Emperyalizm, 30 yıldır Türk-Kürt çatışması yaratarak ülkeyi bölmek istemektedir. Eğer Apo affedilirse, bu tuzağı kendi ellerimizle hayata geçirmiş olacağız. Dünyanın hiç bir ülkesinde aralarında kadın ve çocuk olmak üzere 40 bin insanın ölümünden sorumlu olan biri kahraman olmamıştır. Kürt meselesi gerçekten çözülmek isteniyorsa, milyonlarca insanın kaderi bir insana bağlanamaz. Daha fazla Türk ve Kürt kökenli gencimizin kanının akmaması, geleceklerinin kararmaması için on binlerce insanın hayatını karartan birisi feda edilemiyorsa, ortada çözüm değil tuzak vardır. Umarım ülkeyi yönetenler ve Kürt kardeşlerimiz böyle bir tuzağın içine düşmezler…